Archive | November, 2016

Doki

28 Nov

We zijn te gast. We zitten in de kamer. Een stelletje dominees.

We hebben het over mobiliteit. Hoe lang je in een gemeente moet blijven werken. Tien jaar. Acht jaar. Zes jaar. Of nog minder als daartoe aanleiding bestaat…

De kerkenraad en de predikant gaan na zes jaar praten over de ‘evaluatie van de ambtstermijn’, zegt de Handreiking functioneringsgesprek predikant (april 2015). Over een belangrijk onderwerp als dit moet je over en weer naar duidelijkheid streven.

Dat heeft weer te maken met de Materiële regelingen regelingen predikanten 2016-2017 van het Steunpunt Kerkenwerk (december 2015). Daarin staat (IV.4): ‘In het belang van predikant en kerkenraad / gemeente dient de ambtsperiode na een periode van zes jaar (of eerder indien daartoe aanleiding bestaat) en daarna twee-jaarlijks te worden geëvalueerd.’

Er spelen dus belangen. Het belang van de kerkenraad en van de gemeente (en die twee moeten dan ongeveer samenvallen). Ons belang ook. Dat het werk in dienst van de Heer goed wordt gedaan, is heel belangrijk.

Waar je dan op let. Wat er dan speelt. Het raakt ons. We worden warm.

Er komt een jongetje binnen. Een ventje van een jaar of vijf schat ik. Hij blijft bij de deur staan en kijkt verbaasd naar de vreemde grote mannen en hun rumoer.

Het is een domineeskind. Dit is duidelijk zijn huis. Zijn ogen zoeken. Ze vinden houvast aan zijn vader.

Het kind loopt midden tussen ons door. Behoedzaam. Zo veel mogelijk onder onze radar. Het gesprek koelt af.

Het mannetje gaat naast zijn vader staan, onze gastheer. Die slaat zijn arm om het kind heen. Hij omhelst zijn doki.

Geluidloos dwarrelen allerlei belangrijkheden naar de grond.

 

[Pro Ministerio 45/2 (apr 2016) p. 10]

noot: in domineesland kom je de afkortingen dozo (zoon van een dominee), dodo (dochter van een dominee) en nu dus ook doki (kind van een dominee) tegen.

Advertisements