Archive | October, 2015

Liberata semper liberanda

30 Oct

– Hé gast, jij bent vrijgemaakt toch? Vind je dat fijn?

Zeker, dat is best tof!

– Echt?

Ja man, ik zweer bij de kracht van Gods belofte, zó betrouwbaar. Mijn verlossing, mijn geloof – dat doet Híj allemaal! Genade – dat is helemaal God!

– Echt hè!

Hé, en het verbond dan, hoe koel is dat! Dat God iets met me begint, en ook op mij rekent.

– En gaat dat?

– Ja, altijd via Jezus hè? Die neemt me mee naar zijn Vader. Maar goed ook! En andersom net zo: voor God zit ik vast aan zijn Zoon.

De herontdekking van de tweezijdigheid van het verbond, de actieve kant van het geloof, de wederkerigheid in de kerkdienst. We leerden kinderen en jongeren de ruimte te geven. We ontwikkelden ons als ‘gemeenten van gelovigen en hun kinderen’. We vonden woorden voor onze eerbied. We lieten ons meenemen in missionaire vernieuwing. We stapten in de internationale oecumene en droomden van eenheid met Nederlandse kerken die drinken uit dezelfde bron.

Tegelijk: we kregen moeite met een andere dan heilshistorische benadering van de bijbel. De Geest viel samen met de woorden. De menselijke en historische kant van het schriftwoord werd problematisch en herkenning verdacht. Ons geloof verstijfde in de rationaliteit. Onze hang naar het collectieve maakte van ons geloof meer een kerkgeloof dan een persoonlijk geloof. Onze dadendrang verstikte gelofte en gebed en liet ons zondebesef uitdrogen.

De vrijgemaakte paradox.

Vriend, vind je het gek dat we niet alleen in de kerk maar ook graag in de preek willen zitten?

Had je niet verwacht dat we ons oor op de borst van God willen leggen en zijn hart willen horen en zijn Geest willen kennen?

Kijk je ervan op dat ook geloofsorganen als wil en verlangen, droom en gevoel, verbeelding en muziek hevig gaan jeuken?

Had je nou gehoopt dat de wegen van gebed, vernieuwing, ervaring en rust voor gelovigen niet aantrekkelijk zouden zijn?

Zag je niet aankomen dat er voelhorens van ontferming aan onze tucht zouden groeien?

Hé, met overvloedige genade gezegende mensen bij de buitendeur, hoe lang denk je dat het duurt voor we ontdekken dat echte gastvrijheid ook onszelf liefde kost?

Wie zou ons willen wijsmaken dat Met-ons-God het enige onderwerp in de heilsgeschiedenis wil zijn, de enige deelnemer aan het genadeverbond, en zijn stem het enige geluid in de bijbel –

[Pro Ministerio 44,2 (mei 2015) 12]

Advertisements